Hønsegarden

Når ein bur i ein heim med berre hokjønn, kan det av og til kjennast som om ein bur i ein hønsegarde. Det er nå heilt greit det. Høns er ålreite fuglar. Det har eg nå alltid tykt.

Det finns hønsebutikkar også. Då  meinar eg ikkje fjørfesalg. Ein kjede som består av fem butikkar,  kallar seg: "Fem høns". Dei sel allslags dill som hønsa vil ha i hønsehuset.

Eg har min eigen hønsegarde som består av fem høns. Nå har høne nummer ein fått seg ein liten hønekylling. Så strengt tatt er me seks høner nå. Gamlemor legg ikkje egg lenger, men nektar å ha gått ut på dato. Ho har ala opp fire småhøner som kan leggje egg i årevis framover. Hønemor reknar med at dei er ypperlige rugehøner.

Før påske laga eg min eigen versjon av hønsegarden. Fem flotte høner har vagla seg opp på sofaen. Dette er høner som ikkje legg egg, eller går ut på dato.

Mine supre høner er vinhøner. De har sikkert høyrd om ølhøner, men det er for pingler. Ekte høner legg vin i litervis. Dei legg pappvin. Dei er så smarte at når det er tomt, kan me legga inn ein ny pose. Så, nå kan "seminarkofferten"  byttast ut. Ta høna under armen og gå på fest.

Lille Lilla klar til å leggje.. vin.

Påskehøna har ein rank haldning og fint kyssenebb.

Den Grønnkledde venta på Peer.....

Den grønnkledde har glimt i auga.

Perlehøna er blitt grå i håret, egga har gått ut på dato, men høna er, som de ser, i full vigør!

Perlehøna, mor i huset, med sitt fine perleband. Klar til å gå på fest om ho blir invitert.

Kvit Italiener sett bakfrå

Kvit Italiener i farta..

Ha ein fin søndag! 

Og hugs, har du høna under armen, veit du kor du har henne.

og vinnarane er...

Suldal Husflidslag, saman med butikkane Suldal Husflid og Ragnhilds garn, lyste ut til sitteunderlagkonkurranse før påske.  Det kom inn 25 bidrag. Sitteunderlaga måtte vera laga av garn. Resten var opp til folket.

Lordag 31 mars mars var det kåring av vinnarane. Det var fire premiar. Det var delt i ein klasse for dei som var under og dei som var over 14 år. Det var premie for det mest påskete og den mest kreative.

Det blei strekt ei snor over Gata og alle bidraga vart hengde opp til "beskuing". 

Heimen drog inn tre av fire premiar og kan dermed kalle seg både kreative og ivrige. Dotter nummer 4 tok begge premiane for klassen under 14 år.  Mor i heimen tok premien for den mest påskete sitteunderlaget.  Me skal sei oss nøgde med det. Me innkasserte også garn til nye prosjekter. 

Det mest kreative sitteunderlaget for klasse under 14 år. Her er det strikka, tova, brodert og nålefilta. Alle kan vel sjå at dette er eit påskeegg. Me kan tenkje oss at det er fullt av påskegodter.

Det mest påskete 

Her er mor i heimen sitt vinnarbidrag. Det er nytta hekling og toving.

Denne likar eg sjølv godt, men høna mi nådde ikkje opp.

  Ennå ei høne. Me treng mange sitteunderlag i heimen.

Som de ser er sitteundelaga alt tekne i bruk på den årlige eggkoketuren til Vikane ( Sahara for sandbuar)

Me oppfordrar alle skapstrikkerar til å hive seg på ved neste konkurranse. De kan også møte opp på spøtekafeane på Kulturhuset. Det er vanligvis første torsdagen i månaden. det er ingen som stikk med spøtene.

Her kan de sjå med eigne auger kva det står på Norges husflidslag si nettside:
http://www.husflid.no/husflid/husflidsnett/fylkeslag/rogaland_husflidslag/lokallagene/suldal_husflidslag/nyhetsarkiv/premiering2

Husflidsdagen

I dag er det Husflidsdagen.. Dagen blir arrangert rundt om i Noreg. Temaet er strikking.
Strikking har fått sin renessanse dei siste åra. Stadig fleire unge likar å spøte som me seier her. Strikke, eller spøtakafear dukkar opp over alt i landet. Det er også strikkesamlingar, og strikketog. Der alt dreier seg om, ja strikking.

Me kan spøte så mangt. Eg gløymer aldri den idiotiske prøvelappen på 10x 10 cm me måtte laga på skulen. Eller bamsen me skulle strikke i 6 (?) klasse. Min brune bjørn fekk aldri armer. Han døydde som handikappa fleire år seinare.  Spøting var kjedeleg tykje eg.

Det tykte eg i mange år. Ja, heilt til eg blei liggande lenge på sjukehus for at badnet skulle komme seg ut på rette måten. Det var så usigeleg kjedeleg å vere lenka til senga at eg fekk nokon til å skaffa meg spøt. Og plutselig blei det kjekt, eller iallefall kjekkare ennå liggje pal i senga.

                                            Det gjeld å ha tunga beint i munnen.

Tvebandstrikking.

Me kan strikke rett og vrangt. Kva med tvebandstrikking? Det er også blitt populært. Kreative sjeler strikker bodyar til store trær. Nokon klær på sykkelen sin, andre klær opp ungar og barnebarn.

                                                Ein påkledd sykkel.

Mange er flinke til å spøte Selbuvottar.

Kva med å spøte sine eigne julekuler?

Kva med frukt som ikkje rotnar?..

Iskrem  som ikkje smeltar?

                                            Hundar som ikkje frys..

                                   For dagen har QI- Qi rosa genser i  hønestrikk.

Hue med Fanaroser har eg spøta til fleire av døtrene

Gullongen har fått krokodille med matchande hue.

Slikt kan ein og spøte.

Som de ser kan ein spøte det meste. Eg har sett strikka kaker med lys. Folk spøtar klær til hundar, syklar og trær. Det er berre fantasien som stoggar oss,  ikkje spøtepinnane.  

La deg inspirere av den store strikkedagen; strikk i veg!

Ondebokser!

Det går mot haust. Det har de nok funne ut av dykk sjølv utan å lese det på bloggen min. Med hausten kjem kulde og trong for varme klede. Eg fann ut i går at det var på høg tid å leite fram varmare klær. Når eg byrja å kikke i skapet etter varmare klær kom eg på ondeboksene.  Eg måtte le for meg sjølv.  Ikkje av mine eigne ondebokser, men Borghild sine.

På Hjelmeland bur det ei dame med livlig fantasi, Ho er sjølvsagt frå Sand, og eg har sagt det før, og seier det igjen:  mykje godt kjem frå Sand!

Desse fint tilpassa ondeboksene i ull talar for seg sjølv.

Dei finns i alle elefantstørrelsar og mønster

Her er kunstnaren sjølv. Eg lo så mykje når eg tok bilete at eg klarte ikkje halda kameraet i ro. Unnskyld, Borghild, du blei litt utydelig.

Desse ondeboksene kan kjøpast i kiosken ved Hjelmeland ferjekai. Det heng eit rikhaldig utvalg, og dei kan brukast til dei fleste festlege anledningar. Godt å ha på seg i kalde utdrikningslag i vinter?

Då blir mitt spørsmål: Kva menn finn me ut har desse ondeboksene på seg?

Dagens kviss: Kva heiter kunstnaren av desse ondeboksene?

Medaljens forside

Kanskje nokre av dykk minnest eg har skreve om medaljens bakside. Då om alle trådane som ligg og sleng på baksida av eit spøt. Sjølve spøtinga går som regel greit, men det er all trådfestinga og monteringa som kan øydeleggja handarbeidsgleda. 

Nå skal eg til tigerstaden og beskue mitt barnebarn igjen. Då må byblomen vere klar. Eg har for lenge sidan byrja med prosjektet "jumper", men sleit med å fullføre. 

Kvar gong arbeidslysta kom sette eg meg i ein krok og venta til den for forbi. Til slutt måtte eg berre ta meg i nakken og fullføre. 

Eg har ei venninne som har som sitt nyttårsforsett å gjere ferdig alt ufullendt håndarbeid. Då kunne ikkje eg vere stort verre. Så prosjektet blei gjennomført og jammen blei det ikkje eit par lubbar også. Av restegarnet lagar eg nå ei hue som blir fin å ha attåt. 

Medaljens bakside

No kan eg reise til Oslo med byblom til godguten og sole meg i glansen som den flinke bestemora. 

Håvelause huer

Håvelause huer er noko av det tristaste ein kan komma ut for. Det aller verste er huelause håver. Det må det gjerast noko med. Eit håve med hua på er flott. Det kan vere fargerik. Det kan vere stiligt. Eg syns me alle bør ha noko på håve. 

Som de alt veit, likar eg hovudplagg, hattar og huer. For dei som ikkje føler seg vel i hatt er huer eit godt alternativ. Lag sjølv, eller å andre til å laga. Ingenting er verre enn eit klaka håve. Då funker ikkje toppetasjen skikkelig...                        

Type saggehue

Marius treng også ei hua

Kva med å stå i stil til Fanakofta di?

Striper og antenne

 Saggehue igjen, av meir fargerik type

Grønnskolling

Fargerikt ullhåve, omtrent vasstett

Den meir urbane med lue og hals

Moder jord med antenne

Heklehåve

Ikkje noko huelaust håve her i garden. Ma i matchende genser frå Primark i Norwich

Designergenser  til Qi-Qi

Her i norsk design. Scandinavian design var det store i England sist vinter

Som det ser finns det huer til  kvart eit håve og til kvart eit høve. Nokon huer har funne seg håve. Nokon lengtar etter eit håve å hiva seg på. 

Brommelandshuå

Eg går på bunadkurs. Me saumar eldgamle drakter. På kurset ser me på bilder av gamle modellar, diskuterer teknikkar som er brukt, og kosar oss. Sist kursdag hadde ei av deltakarane med seg ei gammal konehua ho hadde lånt. Denne hua er i privat eige,  men er registrert av bunadsnemnda. Hua blir kalla Brommelandshua etter staden ho kjem frå.   

Så, til 17. mai, eller neste vår, går me damene stolte rundt i dei nye draktene våre med svarte Brommelandshuer på hovudet 

Her er hua

 Bildet blei litt lyst, men me ser det er gilde fargar.

Hua er skøytt framme, så me kan rekne med at det skulle vere pannelin over.

Inni ser me korleis den er sydd saman med prikkesting.